ஒருவர் நிராகரிக்கும் போது ஏற்படும் வலிகள் – மனநிலை, மனக்காயங்கள், அதிலிருந்து மீண்டு வருவது எப்படி..? முன்னுரை நிராகரிப்பு என்பது மனித வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு அனுபவம். காதலில் நிராகரிப்பு, வேலை வாய்ப்பில் நிராகரிப்பு, குடும்பத்தில் புரிதல் இல்லாத நிராகரிப்பு, சமூகத்தில் மதிப்பளிக்கப்படாத நிராகரிப்பு – இவை அனைத்தும் ஒரே விதமான வலியைத் தராது, ஒவ்வொன்றும் ஆழமான வேறுபட்ட வலிகளைத் தரும்; ஆனால் அனைத்தும் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். ஒருவர் நம்மை நிராகரிக்கும் அந்த தருணத்தில், அது வெறும் “இல்லை” என்ற ஒரு வார்த்தையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அந்த “இல்லை” மனதுக்குள் எழுப்பும் கேள்விகள், சுயமதிப்பு உடைதல், தனிமை உணர்வு, எதிர்கால பயம் – இவை அனைத்தும் ஒரு மனிதனை உலுக்கிவிடும். இந்த கட்டுரை, நிராகரிப்பு நேரத்தில் ஒரு மனிதனின் மனநிலை எப்படி இருக்கும், அது எந்த வகையான மனக்காயங்களை உருவாக்கும், அந்த வலியிலிருந்து ஒருவர் எப்படி மீண்டுவர முடியும், மீண்ட பிறகு அவரது வைராக்கியம் எப்படி உருவாகிறது, எப்படி சாதித்து காட்ட முடியும் என்பதை ஆழமாக, உணர்வு பூர்வமாக விளக்குகிறது. நிராகரிப்பு...
மனிதன் ஏன் அவனது துக்கத்தில் கண்ணீர் விடுகிறான்?
முன்னுரை
மனிதனின் வாழ்க்கையில் கண்ணீர் என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒரு உணர்வு வெளிப்பாடு. சிரிப்பைப் போலவே, அழுகையும் மனித இயல்பின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளது. ஆனால் சிரிப்பு பெரும்பாலும் வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறதென்றால், அழுகை இன்னும் பலரால் பலவீனத்தின் அடையாளமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. உண்மையில், மனிதன் ஏன் அவனது துக்கத்தில் கண்ணீர் விடுகிறான்? அந்த கண்ணீர் எங்கிருந்து உருவாகிறது? அது உடலின் செயலா, மனதின் மொழியா, அல்லது இரண்டின் சேர்க்கையா? இந்த கட்டுரை மனிதனின் அழுகையின் பின்னால் இருக்கும் உணர்ச்சி, மனநிலை, உயிரியல் காரணங்கள், சமூக பார்வை மற்றும் அதன் ஆழமான அர்த்தங்களை விரிவாக ஆராய்கிறது.
கண்ணீர் என்றால் என்ன?
கண்ணீர் என்பது கண்களில் உருவாகும் ஒரு திரவம் மட்டும் அல்ல. அது மனிதனின் மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் மிக நேர்மையான மொழி. சில வார்த்தைகளை சொல்ல முடியாத நேரங்களில், கண்ணீர் அவற்றை சொல்லி விடுகிறது. உடலியல் ரீதியாக, கண்ணீர் கண்களின் ஈரத்தன்மையை பாதுகாக்க உருவானாலும், உணர்ச்சி ரீதியான கண்ணீர் முற்றிலும் வேறுபட்டது.
மனிதன் துக்கத்தில் அழும்போது வரும் கண்ணீர், சாதாரண கண் ஈரப்பதக் கண்ணீரை விட வேறுபட்டதாக விஞ்ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். இதில் மன அழுத்த ஹார்மோன்கள், வேதனை சார்ந்த வேதிப்பொருட்கள் கலந்திருக்கின்றன.
துக்கத்தில் கண்ணீர் – உடலின் இயற்கை பதில்
மனிதன் துக்கத்தை அனுபவிக்கும் போது, அவனது மூளை அதனை ஒரு ஆபத்து அல்லது இழப்பாக பதிவு செய்கிறது. அந்த நேரத்தில் உடலில் மன அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது. இதை சமநிலைப்படுத்த, உடல் ஒரு வழியைத் தேடுகிறது. அந்த வழி தான் கண்ணீர்.
கண்ணீர் வடிவில், உடல் மன அழுத்தத்தை குறைக்க முயல்கிறது. அதனால் தான் அழுத பிறகு சிலருக்கு ஒரு விதமான லேசான மனநிம்மதி கிடைக்கிறது.
மனதின் தாக்கங்கள் – சொல்ல முடியாத உணர்வுகளின் வெளிப்பாடு
மனித மனம் எல்லா உணர்வுகளையும் வார்த்தைகளாக மாற்ற முடியாது. சில வலிகள் மிகவும் ஆழமானவை. அவற்றுக்கு மொழி இல்லை. அந்த இடத்தில் தான் கண்ணீர் பேசுகிறது.
- இழப்பின் வலி
- பிரிவின் வேதனை
- எதிர்பார்ப்பு உடைந்த தருணம்
- நம்பிக்கை சிதைந்த நேரம்
இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் மனதில் ஒரு பாரமாக தேங்குகின்றன. அந்த பாரம் அதிகமான போது, அது கண்ணீராக வெளியே வருகிறது.
வேதனையின் உச்சமா?
பல நேரங்களில், கண்ணீர் வேதனையின் உச்சமாகவே தோன்றுகிறது. ஆனால் அது வேதனையின் முடிவல்ல; அதன் வெளிப்பாடு மட்டுமே. ஒரு மனிதன் உள்ளுக்குள் அடக்கி வைத்த வலி, ஒரு கட்டத்தை கடந்ததும் வெளியே வர வேண்டிய நிலை உருவாகிறது. அந்த வெளியேற்றம் தான் அழுகை.
அழாத மனிதன் வலியற்றவன் அல்ல. அவன் வலியை அடக்கி வைத்திருக்கிறான் என்பதே உண்மை.
விரக்தியின் அடையாளமா?
சில நேரங்களில் கண்ணீர் விரக்தியின் அடையாளமாகவும் இருக்கும். எவ்வளவு முயன்றும் சூழ்நிலை மாறாத போது, மனிதன் தன்னை சக்தியற்றவனாக உணர்கிறான். அந்த உணர்வே கண்ணீராக மாறுகிறது.
"நான் முயற்சி செய்தேன், ஆனால் எதுவும் மாறவில்லை" என்ற எண்ணமே அந்த விரக்தியின் உண்மை.
தோல்வியின் வலிகளா?
தோல்வி என்பது ஒரு நிகழ்வு மட்டுமே. ஆனால் மனிதன் அதை தன்மீது சுமத்திக்கொள்ளும் போது, அது மனவலியாக மாறுகிறது. அந்த வலி சில நேரங்களில் கண்ணீராக வெளிப்படுகிறது.
தோல்வியில் வரும் கண்ணீர் பலவீனத்தின் அடையாளமல்ல. அது மனிதன் தன் கனவுகளை எவ்வளவு உண்மையாக நேசித்தான் என்பதற்கான சாட்சி.
ஏமாற்றத்தின் நெருடலா?
யாரிடமிருந்து அதிகம் எதிர்பார்த்தோமோ, அவர்களிடமிருந்து கிடைக்கும் ஏமாற்றம் மிக வலியானது. அந்த ஏமாற்றம் மனதில் ஒரு நெருடலாக இருந்து கொண்டே இருக்கும். அதை வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாத போது, கண்ணீர் அதற்கு மொழியாக இருக்கிறது.
இந்த உணர்வு மனிதனுக்குள் எப்படி வருகிறது?
மனிதன் சமூக உயிர். அவன் பிறந்த முதல் நாளிலிருந்து உறவுகளோடு தான் வளர்கிறான். அந்த உறவுகளில் கிடைக்கும் அன்பும், அதிலிருந்து வரும் வலியும் மனிதனின் உணர்வுகளை வடிவமைக்கின்றன.
சிறு வயதில் அழுகை தேவையின் அடையாளமாக இருந்தது. பெரியவனான பிறகு, அதே அழுகை உணர்ச்சியின் அடையாளமாக மாறுகிறது.
சமூக பார்வை மற்றும் அழுகை
சமூகம் பெரும்பாலும் அழுகையை பலவீனமாக பார்க்கிறது. குறிப்பாக ஆண்களின் அழுகை இன்னும் அதிகமாக விமர்சிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த பார்வை மனிதனின் உணர்வுகளை அடக்க வைக்கும் ஒரு காரணமாக மாறுகிறது.
உணர்வுகளை அடக்குவது மனநலத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும். அழுகை ஒரு ஆரோக்கியமான வெளிப்பாடாக பார்க்கப்பட வேண்டும்.
அழுத பிறகு மனதில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்
அழுகைக்குப் பிறகு மனிதன் சில நேரங்களில் லேசான நிம்மதியை உணர்கிறான். இது மன அழுத்தம் குறைவதற்கான அறிகுறி. ஆனால் எல்லா அழுகையும் தீர்வாக மாறிவிடாது. சில நேரங்களில் அது ஒரு தற்காலிக விடுதலை மட்டுமே.
கண்ணீரை அடக்கலாமா? வெளிப்படுத்தலாமா?
உணர்வுகளை அடக்குவது நீண்ட காலத்தில் மனநல பாதிப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும். அதே நேரத்தில், உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டு வெளிப்படுத்துவது மனிதனை மனதளவில் வலிமையாக்குகிறது.
அழுகை ஒரு முடிவு அல்ல. அது ஒரு செயல்முறை.
முடிவுரை
மனிதன் துக்கத்தில் கண்ணீர் விடுவது பலவீனத்தின் அடையாளமல்ல. அது அவனது மனிதத்தன்மையின் அடையாளம். கண்ணீர் என்பது தோல்வியின் சின்னம் அல்ல; உணர்வுகளின் சுத்திகரிப்பு.
அழுகை மனிதனை பலவீனப்படுத்துவதில்லை.
அது மனிதனை உண்மையான மனிதனாக மாற்றுகிறது.
இவண்
👑 ராஜா
Comments
Post a Comment