பண ஆசையும், பெண் அசையும், மண்ணாசையும் — மனிதனின் சுதந்திரம் எங்கே? “பண ஆசையும், பெண் அசையும், மண்ணாசையும் ஒரு மனிதனைக் கட்டுப்படுத்துகிறது; அவனுடைய சுதந்திரத்தைப் பறித்து விடுகிறது.” இந்த சில வரிகள் சாதாரண கவிதை அல்ல. இது மனித வாழ்க்கையின் ஆழமான உண்மையை நம்மிடம் சொல்லும் ஒரு கண்ணாடி. மனிதன் பிறக்கும் போது அவன் முழுமையான சுதந்திரத்துடன் பிறக்கிறான். அவனுக்கு எல்லாம் புதிது — ஆசைகள் இல்லை, போட்டி இல்லை, ஒப்பீடு இல்லை. ஆனால் காலம் செல்ல செல்ல, அவன் மனதில் மூன்று சக்திவாய்ந்த ஆசைகள் உருவாகின்றன: பணம், உறவு (அன்பு/காதல்), சொத்து. இந்த மூன்றும் வாழ்க்கையை அமைக்க உதவுகின்றன. ஆனால் அதே நேரத்தில், அளவை மீறினால் அவை மனிதனின் சுதந்திரத்தையே கட்டிப்போடும் சங்கிலிகளாக மாறுகின்றன. இந்த கட்டுரையில், இந்த மூன்று ஆசைகள் எப்படி மனிதனை வழிநடத்துகின்றன, எப்போது அவை அவனை அடிமைப்படுத்துகின்றன, மற்றும் உண்மையான சுதந்திரம் எங்கே இருக்கிறது என்பதை ஆழமாகப் பார்க்கலாம். --- மனிதன் மற்றும் ஆசை – இயல்பான உறவு ஆசை என்பது தவறு அல்ல. உண்மையில், ஆசை இல்லாமல் முன்னேற்றமே இல்லை. ஒரு மாணவன் நல்ல மதிப்பெண் பெற ஆசைப்ப...
ஆசை, சுதந்திரம், காதல் – நினைவுகளாக மாறும் ஒரு சிறை
ஆசை என்பது மனித மனத்தின் இயல்பான உணர்வு. சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும், யாரும் கட்டுப்படுத்தக் கூடாது, மனம் நினைத்தபடி வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணம் பலருக்குள் இருக்கும். அந்தச் சுதந்திரமான மனநிலையில் தான் பல நேரங்களில் காதல் வளர்கிறது. காதல் வந்ததும் வாழ்க்கை அழகாக மாறும் என்று நம்புகிறோம்.
ஆனால் அந்த காதல், சரியான புரிதலும் பொறுப்பும் இல்லாமல் வளர்ந்தால், அது மனதை மகிழ்ச்சியடையச் செய்வதற்குப் பதிலாக, இதயத்தைத் தொலைக்கச் செய்து விடுகிறது.
சுதந்திரமான மனம் – எச்சரிக்கையில்லாத பயணம்
சுதந்திரமாக இருப்பது தவறு இல்லை. ஆனால் அந்த சுதந்திரம், எல்லைகளை மறந்துவிட்டால் பிரச்சினை தொடங்குகிறது.
“எதுவும் கவலை இல்லை, வாழ்ந்து பார்ப்போம்” என்ற எண்ணத்தில் தொடங்கும் உறவுகள், சில நேரங்களில் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சுமையாக மாறிவிடுகின்றன.
காதல் என்ற பெயரில் ஒருவர் மீது முழுமையாக நம்பிக்கை வைத்து, தன்னை முழுவதும் அர்ப்பணித்துவிட்டு, அந்த உறவு முறிந்தால் என்ன நடக்கும்?
* மனம் உடைந்து போகும்.
* இதயம் வெறுமையாகிவிடும்.
* இதயம் தொலைந்த பிறகு மீதமிருப்பது நினைவுகள்
காதல் முடிந்த பிறகு, மனிதன் தனியாக இல்லை. அவனுடன் சேர்ந்து, ஆயிரம் நினைவுகள் இருக்கின்றன.
சின்ன சின்ன சிரிப்புகள்,
பேசிய வார்த்தைகள்,
பார்த்த இடங்கள்,
கண்ட கனவுகள்,
அனைத்தும் நினைவுகளாக மனதுக்குள் சிக்கிக் கொள்கின்றன.
இந்த நினைவுகள் தான் மிகப்பெரிய சிறை.
அதில் இருந்து வெளியே வருவது அவ்வளவு எளிதல்ல.
நினைவுகள் – கண்ணுக்குத் தெரியாத சிறை
சிறை என்றால் கம்பிகளும் சுவர்களும் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் நினைவுகள் உருவாக்கும் சிறை, கண்ணுக்குத் தெரியாதது.
அதிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது.
மறக்க முயன்றாலும், மறுபடியும் மீண்டும் மீண்டும் மனதுக்குள் வந்து காயப்படுத்தும்.
இந்த நினைவு சிறையில் சிக்கிக் கொண்டவர்கள்:
* புதிய உறவுகளை ஏற்க முடியாமல் தவிப்பார்கள்
* தனிமையை விரும்ப ஆரம்பிப்பார்கள்
* சிரிப்பையும் நம்பிக்கையையும் இழந்து விடுவார்கள்
காதலைத் தவிர்க்க சொல்லவில்லை… கவனமாக இருங்கள் என்று தான் நான் சொல்கிறேன்.
இந்தக் கட்டுரை காதலை எதிர்க்க அல்ல.
காதல் ஒரு அழகான உணர்வு.
ஆனால் அது கண்களை மூடி கொண்டு ஓடும் ஒரு பயணம் அல்ல.
மனதை இழக்கும் முன் யோசிக்க வேண்டும்.
இதயத்தை கொடுக்கும் முன் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
ஏனெனில் ஒருமுறை நினைவுகளுக்குள் சிக்கி விட்டால்,
என்றுமே முழுமையாக வெளிவர முடியாமல் போகும்.
முடிவுரை
ஆசை கொண்ட மனதில்,
சுதந்திரம் என்ற பெயரில்,
காதலை வளர்த்துக் கொண்டு,
இதயத்தை தொலைத்து,
நினைவுகளுக்குள் சிக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்.
ஏனெனில் அந்த நினைவுகள் உருவாக்கும் சிறையில்,
வாழ்க்கையே கைதியாக மாறிவிடும்.
Comments
Post a Comment