வெளிநாட்டு வாழ்க்கை – கனவுகளுக்காக விற்கப்படும் நாட்களின் கதை...!
அறிமுகம்
சொந்த மண்ணை விட்டு, பிறந்த ஊரை விட்டு, பெற்றோர் மற்றும் குடும்பத்தைப் பிரிந்து ஒரு வெளிநாட்டு மண்ணில் கால் பதிப்பது என்பது சாதாரண விஷயமல்ல. வெளிநாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு மனிதனின் சிரிப்பிற்கு பின்னாலும் ஒரு பெரிய தியாகமும், சொல்லப்படாத கண்ணீரும் ஒளிந்திருக்கிறது.
குடும்பத்தின் வறுமை தீர வேண்டும், உடன்பிறந்தவர்களின் எதிர்காலம் சிறக்க வேண்டும், பெற்றவர்களின் முகத்தில் மகிழ்ச்சியைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகத் தான் பலரும் தங்கள் சொந்தக் கனவுகளை மூட்டை கட்டி வைத்துவிட்டு, அயல்நாட்டில் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அப்படிப்பட்ட ஒரு வெளிநாட்டு வாழ் பிரவாசியின் மனக் குமுறலையும், தாய்நாட்டின் மீதான ஏங்கலையும் விவரிக்கும் ஒரு கவிதை பதிவுதான் இது.
வெளிநாட்டு மண் – கவிதை
“குடும்பத்திற்காக
நமது கஷ்டங்கள் தீருவதற்காக
நமது எல்லோருடைய மகிழ்ச்சிக்காக
எதை இழப்பதற்கும் துணிந்து...
கனவுகளை அல்ல,
என் நாட்களையே விற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்
இந்த வெளிநாட்டு மண்ணில்…
விடியல்கள் இங்கே தொடங்கினாலும்,
என் மனம் இன்னும் வீட்டு வாசலில் தான்
நின்று கொண்டிருக்கிறது.
அம்மாவின் குரல் போனில் கேட்கும் போதெல்லாம்,
சம்பளத்தை விட அந்த வார்த்தைகளே
என்னை உயிரோடு வைத்திருக்கின்றன.
“எப்போ வருவாய்?” என்ற கேள்வி
எல்லாம் சேர்ந்து இந்த பிரிவு எனக்கு
அன்பாகவே வலிக்கச் செய்கிறது.
நாட்களை எண்ணிக் கொண்டே
நான் வேலை செய்கிறேன்,
நாட்களை எண்ணிக் கொண்டே
நீங்கள் காத்திருக்கிறீர்கள்…!
ஒரே ஒரு வித்தியாசம் தான்,
நான் இங்கு பணம் சேமிக்கிறேன்,
நீங்கள் அங்கு என் நினைவை சேமித்து வைத்திருக்கிறீர்கள்.
ஒருநாள், இந்த வெளிநாட்டு மண் என்னை விடுவிக்கும்,
அன்று என் கால்கள் அல்ல,
என் மனம் தான் உங்களை காண முதலில் வீட்டுக்கு ஓடி வரும்…!
என் கையில் பணம் இருக்கும்…
ஆனால் என் உள்ளத்தில் திரும்பப் பெற முடியாத
ஒரு காலம் இல்லாமல் போயிருக்கும்…!
இவண்: ராஜா 👑
கவிதையின் பின்னணியும் ஆழமான விளக்கமும்
1. விற்பனையாகும் இளமைக் காலம்
வெளிநாட்டிற்கு வரும் போது நாம் வெறும் உழைப்பை மட்டும் கொடுப்பதில்லை; நமது பொன்னான இளமைக் காலத்தையும், குடும்பத்தோடு செலவிட வேண்டிய அரிய நாட்களையுமே விற்கிறோம். இங்கே விடியும் ஒவ்வொரு காலைப் பொழுதும் வேலை, இலக்கு, சம்பளம் என்ற இயந்திரத்தனமான ஓட்டத்திலேயே முடிகிறது. ஆனால், மனமோ எப்போதும் சொந்த ஊர் வாசலிலும், தாய் வீட்டின் முற்றத்திலும்தான் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
2. போன் அழைப்புகளும் அம்மாவின் குரலும்
ஒரு பிரவாசிக்கு மாதச் சம்பளத்தை விட அதிக ஆற்றலைத் தருவது தாய் அல்லது குடும்பத்தினரிடமிருந்து வரும் ஒரு தொலைபேசி அழைப்புதான். "சாப்பிட்டாயா?", "உடம்பைப் பார்த்துக் கொள்", "எப்போ ஊருக்கு வருவாய்?" என்ற அந்த அன்பான விசாரணைகள் தான், எத்தனை பெரிய மன அழுத்தத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு அடுத்த நாளை எதிர்கொள்ளும் நம்பிக்கையைத் தருகின்றன.
3. சேமிப்பும் இழப்பும்
இங்கே வெளிநாட்டில் இருப்பவர் பணத்தைச் சேமிக்கிறார்; ஆனால் ஊரில் இருக்கும் குடும்பத்தினரோ அவருடைய நினைவுகளை மட்டுமே சேமித்து வைக்க முடிகிறது. ஒரு நாள் கையில் நிறைய பணத்தோடு தாய்நாடு திரும்பினாலும், தவறவிட்ட இளமைப் பருவம், குடும்பத்தினருடன் கொண்டாடத் தவறிய திருவிழாக்கள், தங்கி வாழ்ந்த சந்தோஷ தருணங்கள் என எதையுமே மீண்டும் விலைக்கு வாங்க முடியாது என்பதுதான் வெளிநாட்டு வாழ்க்கையின் கசப்பான உண்மை.
முடிவுரை
வாழ்க்கையின் சமநிலையை (Balance) நோக்கிய ஓட்டத்தில், தியாகங்கள் தவிர்க்க முடியாதவை ஆகிவிடுகின்றன. எனினும், இந்த வெளிநாட்டு மண் நம்மை விடுவிக்கும் அந்த ஒரு நாளுக்காகவும், குடும்பத்தோடு மீண்டும் இணையப் போகும் அந்த இனிய தருணத்திற்காகவும் தான் ஒவ்வொரு வெளிநாட்டுத் தமிழனும் தன் நாட்களை எண்ணிக் கொண்டு வாழ்கிறான்.
வாழ்க்கை என்பது வெறும் பணம் ஈட்டுவது மட்டுமல்ல, அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு நம் அன்புக்குரியவர்களுடன் நேரத்தைச் செலவழிப்பதுதான் உண்மையான சுதந்திரம்.
Comments
Post a Comment